บริษัท ทัวร์อินดี้ จำกัด

" เกาซันหลิวสุ่ย’ ท่วงทำนองแทนความงามอัศจรรย์ "
ศิลปินพิณสมัยชุนชิว(770-221 ก่อนคริสตศักราช) นามว่า ป๋อหยา มีฝีมือดีดพิณเป็นหนึ่งในแผ่นดิน เมื่อใจป๋อหยาปรารถนาถึงสิ่งใด ก็สามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาได้อย่างหมดจด ครั้งหนึ่งเขาได้เดินทางไปเข้าญานในป่า คืนวันไหว้พระจันทร์ได้แวะพักเรือใต้โตรกผาแห่งหนึ่ง ประจวบเหมาะกับฝนซาฟ้าเปิด แสงจันทร์สุกสกาว ชวนให้ป๋อหยาครึ้มอกครึ้มใจใคร่บรรเลงพิณ ขณะนั้นเอง ชายตัดฟืนจงจื่อชี ซึ่งหลบฝนอยู่ใต้ชะโงกผาแห่งเดียวกันนั้น ก็ได้สดับเสียงพิณของป๋อหยาอยู่เคลิบเคลิ้ม ป๋อหยา ถามขึ้นว่า ‘ขณะเราดีดพิณอยู่นี้ สหายจะสามารถล่วงรู้ถึงความในใจของเราหรือไม่’ จงจื่อชี ตอบรับว่าได้
ครั้นแล้ว ป๋อหยาก็ตั้งจิตคิดคำนึงไปถึงเขาสูงที่ไท่ซัน ขณะที่ปลายนิ้วก็วาดลวดลายลงบนพิณคู่ใจ เนรมิตท่วงทำนองความงามอันน่าอัศจรรย์ของขุนเขามเหาฬาร จงจื่อชี ฟังแล้วถึงกับกล่าวชื่นชมขึ้นว่า ‘เสียงพิณสะท้านอื้ออึง ราวกับภูผาโอฬารน่ายำเกรงแห่งไท่ซัน’ ป๋อหยาไม่ตอบว่ากระไร ยังคงแน่วแน่อยู่กับสายพิณ คราวนี้ ภาพน้ำตกผุดขึ้นในห้วงคำนึงของป๋อหยา พิณคู่ใจก็ครวญคร่ำสำเนียงเป็นท่วงทำนองน้ำไหล จงจื่อชี ชมขึ้นอีกว่า ‘เสียงพิณพลิ้วไหว สลับซัดซ่า ดั่งสายน้ำไหล จิตท่านคิดกระหวัดอยู่ใต้สายน้ำตก’ เมื่อบรรเลงจบ ป๋อหยาถึงกับตะลึงในการเข้าถึงเสียงพิณของชายตัดฟืนผู้นี้ ทั้งสองจึงนับถือกันเป็นเพื่อนรู้ใจ(知音)นับแต่นั้น ภายหลังเมื่อจงจื่อชีตายจากไป ป๋อหยาก็ขาดเพื่อนรู้ใจ และไม่เล่นพิณอีกเลย

ท่วงทำนองอมตะ บทที่ป๋อหยาบรรเลงให้จงจื่อชีฟังครั้งนั้น ยังคงโด่งดังมาถึงปัจจุบัน ตามที่เรารู้จักในชื่อ ‘ 高山流水’(เกาซันหลิวสุ่ย) เขาสูงน้ำไหล

ความใหญ่โตสง่างามของเทือกเขาไท่ซัน เป็นสัญลักษณ์พิเศษที่มีความสำคัญต่อจิตใจชาวจีนนับแต่อดีตมา แม้แต่ขงจื๊อยังเคยอุทานขึ้นว่า ‘โลกนี้หนอ ดูช่างเล็กลงไปถนัดใจ’ เมื่อครั้งปีนขึ้นสู่ยอดไท่ซัน และด้วยความงามทางสุนทรียศาสตร์ จึงเป็นแหล่งกำเนิดทางจิตวิญญาณของศิลปิน และนักคิดชาวจีนทั้งหลาย ดังเช่นเรื่องราวของป๋อหยาและจงจื่อชี สองสหายรู้ใจ
ไท่ซันได้กลายเป็นเทือกเขาแห่งตำนาน และชาวจีนเอง ก็นิยมนำเทือกเขาแห่งนี้มาเป็นตัวแทนคำจารึก เพื่อสดุดีคุณงามความดีของบุคคล ที่ได้ประกอบคุณูปการ เป็นเกียรติคุณอันยิ่งใหญ่ต่อประเทศชาติ ยิ่งไปกว่านั้น การปีนขึ้นเขาไท่ซันยังเป็นแรงบันดาลใจแก่ผู้คน ให้มีจิตใจที่มุ่งมั่นแสวงหาความก้าวหน้า

ภูมิทัศน์อันงดงามน่าชมที่สุด ที่เป็นสัญลักษณ์ของเขาไท่ซัน คือภูไท่ซันยามพระอาทิตย์ขึ้น ยอดไท่ซันส่องประกายสีทองของวันใหม่ ท่ามกลางสายหมอก เสมือนภาพฝันในเทพนิยาย ส่วนยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ และทัศนียภาพอันกลมกลืนรอบๆนั้น ก็ตระหง่านท้าทายและยั่วยวนนักไต่เขาหัวใจนักสู้ทั้งหลายให้มาสัมผัส

สถาปัตยกรรมที่สร้างสรรค์ขึ้นท่ามกลางขุนเขาไท่ซัน ยังถูกออกแบบมาให้สอดคล้องกับประโยชน์ใช้สอยในกิจกรรมต่างๆ และสอดรับกับธรรมชาติ อาทิ สิ่งปลูกสร้างเพื่อการสักการะบูชาฟ้าดิน สถานที่เพื่อการชมทิวทัศน์ หรือเพื่อท่องเที่ยว เป็นต้น ความงามของศิลปะแห่งธรรมชาติ ซึ่งผสมผสานกับศิลปะโดยน้ำมือมนุษย์อย่างกลมกลืนนี้ เป็นคุณค่าทางสุนทรียศาสตร์ที่ทำให้เขาไท่ซัน ได้รับการยอมรับให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ


ด้านความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ไท่ซัน เป็นหนึ่งในห้าของเทือกเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งลัทธิเต๋า (เหิงซัน(เหนือ) และหัวซันในมณฑลซันซี เหิงซัน(ใต้) ในมณฑลหูหนัน และซงซันในมณฑลเหอหนัน) ซึ่งใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีบวงสรวง คารวะฟ้า ดิน และขุนเขา ของจักรพรรดิในประวัติศาสตร์จีน นับตั้งแต่สมัยฉิน (221-202 ก่อนคริสตศักราช) ลงมาจนถึงฮั่นและหมิงรวม 72 รัชสมัย และยังเป็นแหล่งอารยธรรมอันเรืองรอง ด้านความเชื่อและศาสนาในแผ่นดินจีน และเป็นที่แสวงบุญของนักพรตเต๋า ซึ่งเริ่มเข้ามาวางรากฐานในบริเวณเขาไท่ซันตั้งแต่สมัยจั้นกั๋ว โดยนักพรตผู้แสวงหาความสันโดษจะหลบมานั่งบำเพ็ญพรตตามถ้ำที่เขาไท่ซัน

นอกจากนี้ พุทธศาสนายังได้แผ่ขยายเข้ามาสู่ดินแดนถิ่นนี้ ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยในปี ค.ศ.351 ภิกษุผู้ใหญ่หลางกง เริ่มเข้ามาสร้างวัดหลางกงและวัดหลิงเหยียน ต่อมาเมื่อเข้าสู่สมัยราชวงศ์วุ่ยจิ้นเหนือใต้ มีการสร้างวัดขนาดใหญ่ เช่น วัดหุบเขาอี้ว์หวง วัดจิ้นเจ้า เป็นต้น นอกจากนี้ ยังปรากฏศิลาสลักพระไตรปิฎก ที่พวกแคว้นฉีทางเหนือทำขึ้น เรียก คัมภีร์จินกัง เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ชิ้นสำคัญ

ภายหลังผ่านพ้นสมัยฉินและฮั่นไปแล้ว ศาสนาเฟื่องฟู วัดวาอารามก็มั่งคั่ง ที่เขาไท่ซันมีวัดเก่าแก่ที่ยังคงรักษาสภาพมาจนถึงปัจจุบันมากมาย เช่น วิหารหลงเฉวียน วัดปี้เสียที่โด่งดัง และสระเจ้าแม่หวังหมู่(วัดฉวินหวัง) ซึ่งสร้างขึ้นก่อน ค.ศ.220 เป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุด

ทิวทัศน์ไท่ซัน ยามเหมันตฤดู
สภาพทางภูมิศาสตร์ เทือกเขาไท่ซัน ทอดตัวยาวอยู่ท่ามกลางพื้นที่ราบสลับเนินเขาเตี้ยๆในมณฑลซันตง ถิ่นกำเนิดของท่านขงจื๊อ ปรัชญาเมธีของจีน ยอดเขาหลัก อี้ว์หวง หรือจักรพรรดิหยก มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 1,545 เมตร ไท่ซันไม่นับว่าเป็นเทือกเขาที่มีความสูงมากนัก แต่ด้วยภูมิประเทศโดยรอบส่งให้เทือกเขาแห่งนี้โดดเด่นขึ้นเป็นแนวยาวทาง ตอนกลาง ราวกับกระดูกสันหลังของมณฑล

เขาไท่ซันมีพื้นที่ป่าปกคลุมถึง 80 % เป็นแหล่งทรัพยากรที่สมบูรณ์ และทรงคุณค่าทางชีววิทยา เนื่องจากอุดมด้วยพันธุ์พืชหายาก และพืชสมุนไพรกว่า 144 ตระกูล และด้วยร่องรอยการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกที่ปรากฏ รวมถึงซากฟอสซิลที่ขุดพบบนเทือกเขาแห่งนี้ ยังมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ล้านปี จึงเป็นแหล่งศึกษาทางธรณีวิทยาที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง


ข้อมูล
มรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ ปี 1987
ที่ตั้ง : เมืองไท่อันและจี่หนัน มณฑลซันตง
อาณาเขต : 426 ตร.กม.



ข้อมูลท่องเที่ยว
การเดินทาง : ท่านสามารถเดินทางจากปักกิ่ง โดยจับรถไฟสาย ปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ลงที่สถานี เมืองไท่อัน(泰安) หรือเดินทางโดยรถยนต์ ตามเส้นทางหลวงหมายเลข 104  ถึงเมืองไท่อัน

ราคาบัตรเข้าชม : ชมทัศนียภาพบนเขาไท่ซัน  35 หยวน (1 พฤศจิกายน - ปลายเดือนกุมภาพันธ์) และ 62  หยวน (1 มีนาคม – 31 ตุลาคม)

จุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจบนเขาไท่ซัน : วัดไต้เมี่ยว 岱庙 (ราคาบัตร 20 หยวน), ยอดเขาอี้ว์หวง(玉皇顶), สระมังกรดำ (黑龙潭), วังหงเหมินกง 红门宫 (ราคาบัตร 5 หยวน), หมู่บ้านเทียนไว่ 天外村 , หุบเขาดอกท้อ 桃花峪 (ราคาบัตรเข้าชม ระหว่าง 1 พฤศจิกายน – ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ราคา 45 หยวน ระหว่าง 1 มีนาคม – 31 ตุลาคม ราคา 60 หยวน)

ช่วงเวลาที่น่าท่องเที่ยวที่สุด : เดือนเมษายน – พฤศจิกายน โดยเฉพาะในเดือนตุลาคม สามารถชมทะเลหมอก และยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ

แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง : จวนตระกูลข่ง วัดขงจื๊อ และสุสานขงจื๊อ ที่เมืองชีว์ฟู่(曲阜)

เวลาชมพระอาทิตย์ขึ้น :
11 ธันวาคม – 1 กุมภาพันธ์ ราว 7:04 – 7:15 น.
11 กุมภาพันธ์ – 21 มีนาคม ราว 6:55 – 6:05 น.
1 เมษายน – 1 พฤษภาคม ราว 5:49 – 5:09 น.
11 พฤษภาคม – 21 กรกฎาคม ราว 4:59 - 4:43 น.
1 สิงหาคม – 1 ตุลาคม ราว 5:07 - 5:57 น.
11 ตุลาคม – 1 ธันวาคม ราว 6:05 - 6:55 น.