ภูฎานประเทศเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยระหว่างประเทศจีนและอินเดียประเทศที่ประกาศว่าจะไม่สนใจ GDP (ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ) แต่จะสนใจ GDH (ความสุขภายใจประเทศ) แทน ก้าวแรกที่เราได้สัมผัสดินแดนแห่งมังกรสายฟ้านี้ ก็คือ ที่สนามบินนานาชาติเมืองพาโร ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากเมืองทิมพู (เมืองหลวง) 53 กม. เป็นเมืองที่มีสนามบินเพียงแห่งเดี่ยวในภูฎาน พาโรเป็นเมืองในหุบเขาอันทรงเสน่ห์ มีทั้งบรรยากาศของทุ่งข้าว สวนผลไม้ ฟาร์มสัตว์ วัดในยุคต่างๆ
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญๆ ได้แก่
พาโร ริงปุงซอง (Paro Ringpung Dzong) หรือ ป้อมเนินอัญมณี ถือเป็นสถานที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองพาโร ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 เป็นป้อมปราการที่แข็งแรงและทำหน้าที่ป้องกันข้าศึกมาแล้วหลายครั้งหลายหน นอกจากนั้นยังเป็นสถานที่สำคัญในการจัดเทศกาลใหญ่ๆในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ทางเข้าซอง จะมีสะพานไม้สวยงามพาดผ่านแม่น้ำเข้าสู่ตัวซองซึ่งบริเวณนี้นับเป็นจุดถ่ายรูปที่สวยงามมาก ปัจจุบัน พาโร ริงปุงซอง เป็นสถานที่สำหรับงานส่วนบริหารเมืองพาโร และ สำนักสงฆ์ซึ่งมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่ 200 รูป
ตาซอง (Ta Dzong ) พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเมืองพาโร ตั้งอยู่บนอาคารทรงกลมซึ่งเคยเป็น “หอสังเกตการณ์รบ” หรือ ตาซอง อายุเก่าแก่กว่า 350 ปี สร้างโดยเจ้าเมืองชื่อพาโร ในปี 1968 ได้ดัดแปลงมาเป็นพิพิธภัณฑ์ โดย กษัตริย์จิกมี่ ดอร์จิ วังซุก รัชกาลที่ 3 ผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น “บิดาแห่งภูฎานยุคใหม่” พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีทั้งหมด 6 ชั้น เป็นที่รวบรวมเครื่องแต่งกาย อาวุธ เหรียญกษาปณ์ เครื่องมอ เครื่องใช้ไม้สอยตลอดจนดวงตราไปรณีย์ที่สวยงามมากมายหลายรูปแบบ
วัดคิชู ลาคัง (Kyichu Lhakhang) ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในภูฎานสร้างขึ้นราวศตวรรษที่ 7 ตามตำนานเล่าว่า ในรัชสมัยของพระเจ้าซองเซนกัมโปแห่งทิเบต พระองค์ทรงโปรดให้สร้างวัดทั้งหมด 108 แห่ง เพื่อ ตอกอวัยวะ 108 จุดของนางยักษ์ชั่วร้ายตนหนึ่ง ซึ่งนอนตีแผ่ทั่วเทือกเขาหิมาลัย เพื่อไม่ให้พุทธศาสนาได้เปล่งรัศมีในบริเวณดังกล่าว โดยเริ่มที่วัดโจคังในกรุงลาซา
วัดทักซัง หรือ วัดถ้ำเสือ (Taktsang Monastery) มหาวิหารริมภูผาสูงเกือบ 900 เมตร ห่างจากเมืองพาโร 12 กิโลเมตร แต่ต้องจอดรถและเดินต่อไปอีกหลายกิโล วัดทักซังนี้เป็นวันที่ชาวพุทธในภูฎานให้ความเคารพสักการะและถือว่าเป็นวันที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในภูฎาน ชาวภูฎานส่วนใหญ่มีความปรารถนาแรงกล้าที่จะได้ขึ้นมาแสวงบุญที่ Taksang สักครั้งหนึ่งในชีวิต นักท่องเที่ยวหลายๆคนกล่าวว่าหากไม่ได้ปีนเขาขึ้นที่ Taksang ก็เสมือนว่ามาไม่ถึงภูฎาน
